Home
AlgemeenVoor MoslimsVoor Niet-MoslimsVerhalen met een MoraalBekeringsverhalenDe VrouwVraag & AntwoordMediatheekAgendaContact

 

Klik hier  om een printbare
versie te krijgen

 

Door Sheikh Salmaan Al-‘Awdah en vertaald door Abu Salahuddin 

Moslims die naar Amerika en Europa gaan (of daar wonen), worden geconfronteerd met een stortvloed aan vragen over de Islaam. Mensen hebben vele manieren om deze vragen te stellen en hebben hier verschillende redenen voor, maar hun vragen komen vaak op het volgende neer:

Waarom staat de Islaam polygamie toe?

Waarom staan twee vrouwen gelijk aan één man bij erfenissen en het afleggen van getuigenissen?

Waarom “kleineert” de Islaam vrouwen?

Is de Islaam een religie van terreur, aangezien het Djihaad voorschrijft?

Wie zouden we moeten geloven: Soennieten of Shi’ieten?


Vragen als deze houden hen bezig wanneer ze over de Islaam nadenken, aangezien de westerse media op actieve wijze de Islaam heeft belasterd als een religie van lust en bloed, en niets anders dan dat. Wanneer moslimjongeren naar westerse landen gaan, vinden ze het vaak lastig zulke vragen te beantwoorden en proberen deze daarom te ontwijken. 

Het kan ook zijn dat zij (foute) dingen zeggen, zoals: “Dat toestemming voor polygamie afhankelijk is van gerechtigheid tussen de vrouwen, en dat gerechtigheid tussen de vrouwen onmogelijk te bereiken is, omdat Allah zegt: “En jullie zullen nooit in staat zijn rechtvaardig te zijn tussen de vrouwen, hoezeer jullie (dat) ook willen..” [1] Zij zeggen dan dat alles dat afhankelijk is van iets onmogelijks, op zichzelf onmogelijk is. Daarom zou polygamie verboden zijn in de Islaam. 

In veel gevallen zullen moslims een vreemde mening tegenkomen en deze verkondigen, simpelweg omdat die meer verzoenend is. Toen ik Amerika bezocht, zag ik dat veel moslims die geen juiste of niet genoeg Islamitische kennis bezaten, leden onder deze moeilijkheden. Zij wisten echt niet wat ze moesten doen. 

Ik zei gewoonlijk het volgende tegen hen: Waarom zouden wij een verdedigende houding aan moeten nemen? Waarom nemen wij niet een meer zelfverzekerde houding aan? Als zij ons confronteren met een vraag, zouden wij moeten antwoorden met tien vragen van onszelf. Als zij ons vragen over Djihaad, zouden wij hen moeten vragen over Amerika’s openlijke agressieve beleid in grote delen van de wereld, om nog maar niet te spreken over al hun geheime operaties.  

Als zij jou vragen over polygamie, vraag hen dan over de seksuele vrije omgang die veel voorkomt in hun samenleving, en die vernedering heeft gebracht voor zoveel vrouwen, en mannen in staat heeft gesteld zichzelf van hun verantwoordelijkheden tegenover hen en hun kinderen te ontdoen. 

Als zij jou vragen over ongelijkheden bij een erfenis, vraag hen dan over de realiteit in hun eigen land, waar een vrouw maar 60% verdient van wat een man verdient voor precies dezelfde baan. 

Ik bedoel niet dat we ontwijkend zouden moeten zijn, maar het is niet goed voor jou om antwoord te geven wanneer je in een toestand van zwakte en moeilijkheden verkeert en waar het gevaar bestaat dat je een verkeerd antwoord geeft dat de religie van Allah (Verheven is Hij) niet op juiste wijze weergeeft, alleen maar om iemand anders tevreden te stellen. 

Je kunt verder gaan naar een hoger niveau van redevoering en aantonen dat de Islamitische leerstellingen de oplossingen zijn voor de problemen waar zij onder lijden. Bijvoorbeeld: volgens sommige schattingen zijn er 119 vrouwen voor elke 100 mannen in de Verenigde Staten.


[1] Soerat An-Nisaa-e (4), aayah 129

Volgende

Abu Huraira, moge Allah met hem tevreden zijn, heeft overgeleverd
dat een zwarte man of vrouw,
die de moskee veegde, overleden
was. De Profeet, Allah's zegen en
vrede zij met hem, had naar hem gevraagd. Zij vertelden hem dat hij
was overleden. Toen zei hij:
"Hadden jullie dat maar eerder aan
mij verteld. Kunnen jullie zijn graf
aanwijzen?". Hij kwam bij zijn of haar
graf en verrichtte een gebed.

(De uiteindelijke overlevering door Boekhaarie en Moesliem)
 

No Copyright (C) Al-Ummah.nl