Mattheus 27:5 zegt dat Judas Iscariot zichzelf had gedood door ophanging. Handelingen 1 ontkent dit door te zeggen dat hij van een berg af was gesprongen. Als men de Logica bestudeert dan zul je in een vakgedeelte komen wat men noemt “onbeslisbare standpunten” of “zinloze uitspraken”, oftewel uitspraken die niet bevestigd of ontkent kunnen worden vanwege de manier waarop deze zinnen geformuleerd zijn. Een van de klassieke voorbeelden is er een uit de Bijbel. Het verhaal gaat over een profeet van Kreta, hij kwam zelf van Kreta, en hij zei “Kretanen zijn altijd leugenaars”. Is deze opmerking nu waar of niet? Hij was immers zelf een Kretaan, en hij zegt dat ze altijd liegen. Als hij nu de waarheid vertelt en Kretanen liegen dus inderdaad altijd, dan klopt zijn stelling niet meer omdat hij dan zojuist de waarheid heeft gesproken! De stelling klopt dan dus niet. Het is alsof je zegt “Wat ik je nu vertel is een leugen”, zou je dat geloven of niet? Het kan niet kloppen, en het kan ook niet waar zijn. Als het waar is dan spreekt het zichzelf tegen, en als het niet waar is dan spreekt het zichzelf tegen

In de Bijbel, in Titus 1:12 is de schrijver Paul en hij spreekt over mensen van Kreta. Hij zegt dat een van hun eigen mensen, een Profeet, zei dat “Kretanen altijd liegen”, en hij zegt dat wat deze man zegt de waarheid is. Het is een hele kleine fout, maar het punt hier is dat dit een typisch menselijke fout is. Je was deze fout niet tegengekomen tenzij je hier heel goed naar kijkt. Het kan nooit een kloppende stelling zijn.

Even terug naar de Quran. Zoals ik al zei is de Spreker in de Qur’an God Zelf. Het Boek claimt de gehele tijd dat het Woord van God is. In de Quran staat 70 keer dat dit de Quran is. Het praat over zijn eigen inhoud. Het heeft interne verwijzingen. De Quran zegt in het tweede hoofdstuk dat “Dit is het Boek waaraan geen twijfel is, een leidraad voor degenen die zich van God bewust zijn…” enzovoort. Het begint daarmee en het gaat zo door, met een sterke nadruk leggend op de waarheid van de Quran. In het vierde hoofdstuk vind men een hele aparte aya (vers) die spreekt over de mensen die zeggen dat het iets anders is dan het Woord van God. Het daagt deze mensen uit door te zeggen; “Denken zij dan niet na over de Quran? En wanneer die niet van Allah afkomstig was, dan zouden zij hierin vele fouten vinden”. Sommigen van de mensen die dit lezen zullen studenten zijn; zou jij een werkstuk in durven te lezen en er onder te zetten “Je vindt hier geen fouten in”? Zou je je leraar zou uit durven te dagen? De Quran doet dit. Het zegt; als je denkt dat dit van iemand anders dan God komt, begin dan maar te zoeken naar fouten, want je zult ze nooit vinden. Een ander interessant aspect van de Quran is dat het zijn vijanden citeert. In honderden jaren is er nooit een bron van de Quran anders dan God genoemd zonder dat de Quran hier al een antwoord op had. Vaak zul je ayat (verzen) tegenkomen die zoiets zeggen als “Zeggen zie dit en dat, zeg hun dan dit en dat”. Er is altijd een antwoord. Bovendien claimt de Quran dat het bewijs voor zijn echtheid in de Bron (God) zit, en als je de Quran bestudeert zul je zeker tot die conclusie komen.

Dus het verschil met het Christendom is een verschil van echtheid. De Christen wil de Bijbel als de enige Waarheid erkend hebben en de Muslim wil de Quran die status toekennen. Je kunt niet simpelweg stellen dat jouw boek de Waarheid is omdat het boek het zelf zegt en wat een ander zegt is niet waar omdat mijn boek dat zegt. Je kunt niet alleen dat zeggen, en de Quran doet dat dus ook niet. De Christenen zeggen zo nu en dan “Dit zei Jezus dus het is waar”. De Muslim antwoord niet door zijn Boek open te doen en dan te antwoorden “Nee, nee, de Quran zegt dit” want de Quran ontkent niet maar zo iets wat in de Bijbel staat. De Quran opent een soort debat, het is een echte Leiding zoals het in het begin van hoofdstuk 2 zegt. Dus als de Christen A zegt, zegt de Muslim niet simpelweg B. Een voorbeeld; je hebt een aya waarin de Quran Jezus vergelijkt met Adam. Er zullen mensen zijn die zeggen dat Jezus God moet zijn (of de zoon van God) omdat hij geen menselijke vader heeft. God gaf hem het leven, dus hij moet wel de zoon van God zijn zegt de Christen. De Quran herinnert de Christen kort maar krachtig aan Adam – Wie was zijn vader? En sterker nog, wie was zijn moeder? Hij had geen vader of moeder, dus wat maakt dat hem dan? Het geval van Adam is als het geval van Jezus, ze waren niks en God schiep hun tot iets – zodat zij God konden aanbidden.